نقاشی

خيلي از آرزوهاي بزرگ فقط تا زماني كه آرزو هستن بزرگ مي مونن. به محض اينكه به ما نزديك ميشن كوچيك و كوچيك تر به نظر ميرسن. شايد وجود حقيقت پرسپكتيو در ميان تفكرات و بلندپروازيهاي آدمي، يكي ديگه از اون نظريه هاي زودگذر فيلسوفانه اي باشه كه هر از چندگاهي خواسته يا ناخواسته خودم ميسازمشون و بعد از مدتي هم زير سوالشون مي برم! اما حس ميكنم خيلي از وقتها، آرزوهايي كه توي زندگيم براي به دست آوردنشون متحمل سختيهاي زيادي شدم و از هيچ كوششي دريغ نكردم ارزش اونهمه پريشاني و وقت گذاشتن رو نداشتن! اما نه! شايد اينجور استدلال كردن هم زياد منصفانه نباشه. در واقع شايد از درك ارزش واقعي هدفم عاجز مونده ام. شايد اونقدر سرگرم رفتن مسير شده ام كه علت رفتن به مقصد رو فراموش كرده ام. اهميت اين موضوع زماني بيشتر معلوم ميشه كه در حالي كه هنوز توي مقصد اول به دنبال شيريني رسيدن به هدف هستم راهي مسيري ديگه و هدفي ديگه ميشم. بدون اينكه مزه لقمه اول رو در دهانم حس كنم براي برداشتن لقمه دوم دست مي برم. موضوع پيچيده اي نيست. حكايت سرگردوني يه جوان در ميان راهي كه نقشه راه رو گم كرده. گاهي خوشحال از اينكه به خاطر مياره كه ايستگاههاي زيادي رو رفته و گاهي هراسان از اينكه واقعا چقدر گذشتن از اين ايستگاهها او رو به انتهاي راه نزديكتر كرده؟ آرزوهايي كه يكي پس از ديگري بهشون ميرسه اما خيلي زود فراموششون ميكنه. يادش ميره كه بايد با گوهري كه به دست آورده چه كاري بكنه. يادش ميره كه از خميري كه ساعتها براي آماده شدنش صبر كرده، چطور نون بپزه.
داستان من، قصه نقاشي هست كه قلموي خودش رو ميفروشه تا يه بوم تازه بخره! غافل از اينكه ميتونه نقاشيش رو بفروشه. شايد هم راه فروختنش رو بلد نيست. شايد هم اصلا نميخواد نقاشيش رو بفروشه! راستي... مطمئني نقاشي بلدي؟!

/ 50 نظر / 6 بازدید
نمایش نظرات قبلی
ستاره

وبلاگ زيبايی داری. راستش من برای اولين باره که اين وبلاگ را می خوانم ولی با همین یه بار خواندن هم لذت بردم. اميدوارم موفق باشی.

محسن

تبريک می گم استاد .واقعا عالی بود.خيلی استفاده کردم.

م.ر.ع

سلام نوشته هاتون رو خوندم جالب بود. می خواستم پيشنهاد تبادل لينک بهتون بدم. اگر ممکنه به من خبر بديد. مرسی خدافظ

زیبا و آموزنده بود. شاید بخاطر اینکه کمی هم به سرنوشت من نزدیکه... موفق باشید

فلق

سلام آقا محمد وبلاگ خوب و صمیمی و پر محتوایی دارید ...استفاده کردیم ...موفق و پایدار باشید.

عاطفه

نمی دونم چرا گاهی دعا اثر نمی کنه حتی تو بيماری های مزمن.... من اينو تجربه کردم ...با تمام اميد نا اميد شدم ...نمی دانم چرا گاهی اين طوری ميشه

مهدی

سلام دوست عزیز وبلاگ قشنگی داری من میخوام اگه بشه با شما تبادل لینک کنم

اميد

سلام...ممنون از نظرت...من لينکت گذاشتم...ولی شما هنوز...؟؟؟ حتما بذار به منم سر بزن اپ کردم