آرزو

آرزوها بخش مهمي از زندگي ما رو تشكيل ميدن. آرزوهاي دور، آرزوي هاي نزديك، آرزوهاي بزرگ، آرزوهاي كوچيك، آرزوهاي سپيد، آرزوهاي سياه... و البته هميشه آرزوهاي آدم يه جور باقي نمي مونن. شايد من چند وقت پيش چيزي رو ميخواستم ولي الان بهش احتياجي احساس نميكنم. يا شايد احتياج فعلي من به چيزي باعث بشه آرزوي داشتنش رو داشته باشم ولي دليل نميشه يه ماه ديگه هم همين آرزو رو داشته باشم. به طور كلي احتياج داشتن يكي از اركان اصلي آرزوهاي ما به حساب مياد. احتياج به چيزهايي كه نداريم يا چيزهايي بهتر از اونهايي كه داريم باعث ميشه توي ذهنمون آرزوي داشتن اونها رو داشته باشيم.
گاهي وقتها اين احساس احتياج اونقدر قوي هست كه خودش تلاش و تكاپوي لازم براي قدم برداشتن در راه رسيدن به اون رو به ما ميده. شايد اينكه فقط دوست داشته باشم كه بهترين مدرك دانشگاهي در رشته خودم رو داشته باشم نتونه تضميني براي رسيدن من به هدفم باشه. اما اگه در كنار اين علاقه، دورنماي يه موقعيت يا فرصت شغلي مناسب - براي زندگي بهتر - براي خودم ترسيم كنم خيلي راحت تر ميتونم توي اين راه پيشرفت كنم. البته از جهت ديگه اي كه فكر ميكنم ميبينم اگه احتياج به چيزي ما رو به طرف اون بكشونه در صورتي كه در ميانه راه يا حتي بعد از عبور از سختيها و رسيدن به هدف اين حس احتياج از بين بره يا كمرنگ بشه كل مسيري كه طي كرديم برامون پوچ به نظر مياد. حتي اگه هدفمون هم متعالي و خوب باشه در نهايت برامون به موضوعي ناچيز و بيهوده تبديل ميشه.
اعتقاد من اينه كه براي رسيدن به خوبيها بايد احتياج رو فراموش كرد. خوبيها رو بايد به خاطر خودشون دوست داشت. به خاطر خوبي خوبيها بايد راه خوب شدن رو شروع كرد، خوب بود و خوب موند. اين خوبي ميتونه داشتن يه صفت خوب، داشتن يه چيز خوب، يا حتي رسيدن به يه آدم خوب باشه. براي رسيدن به يه نفر كه بتونه زخم هاي قلب آدم رو مرهم بذاره، يه نفر كه بتونه چتري براي روزهاي باروني باشه، يه نفر كه توي پرواز به بي نهايت بشه به عنوان يه بال بهش اعتماد كرد، احساس احتياج يه چيز پيش پا افتاده است! گرچه توي همه اين جملات ردپايي از نياز و خواستن وجود داره اما بهترين و مطمئن ترين نيروي محركه در راه رسيدن نيست. چه بسا روزهايي كه بايد مرهم قلبش بود، براش چتر محبت باز كرد يا بال خسته و شكسته اش رو تيمار كرد! انكار نميكنم كه خيلي وقتها هم ميشه بدون در نظر گرفتن اين مسائل هم به آرزوها رسيد. اما اون رسيدن كجا و اين رسيدن كجا!؟...
ميتونم يه آرزو بكنم؟ آرزو دارم براي يك روز هم كه شده همه منو به اسم كوچيكم صدا بزنن... محمد. به خدا احساس خيلي خوبي پيدا ميكنم. به ياد چيزهاي خوب ميافتم. خوب ميشم...

/ 29 نظر / 15 بازدید
نمایش نظرات قبلی
سکوت

آرزو های سياه و سپيد و شايد خاکستری..زندگی صفحه نمايش رنگی ندارد!

لاله

سلام.... كسب درآمد مجاز از طريق اينترنت با ثبت نام رايگان براي كسب اطلاعات كامل به آدرس وبلاگ سر بزنيد از 2 تا 512 هزار تومان در روز www.money4iranian.blogfa.com

هدی

سه ساعت اون بالا از آرزو و بخش زندگاني و ارکان اصلی سخنرانی کرده که آخر برسه به چتر محبت...د از اول ميرفتی سر اصل مطلب... اقا مام دعوتيم ؟

محسن

يه سوال ازت دارم:آيا هميشه با داشتن آرزو و اعتقاد و احتياج ميشه به اونی که ميخوايم برسيم يا بايد خدا بخواد؟حتما بايد صلاحمون باشه؟نمی شه بهش بگيم به صلاحمون کنه؟مگه اون قادر نيست؟

مریم

سلام ساده مينويسی و روان و واسه همين به دل ميشينه..خوشحال ميشم اگر تبادل لينک کنيم:)

Gharibeh Ashena

سلام وبلاگ خیلی باحالی داری. اگر تو هم به فکر آزادی ایران و ایرانی هستی پس حتما سری به ما بزن نظرت رو هم از ما دریغ نکن همون طور که ما نکردیم اگر هم قابل دونستی آدرس وبلاگ ما رو هم در لیسته دوستانت قرار بده جبران میکنیم ما هم به همین طریغ مطمئن باش زنده باد ایران و ایرانی آزاد زنده باد ۱۸ تیر روز من و تو .مننظره شما هستیم.

يه نفر

سلام محمد جان ! خوبي ؟!!! بزرگترين ارزوي من اينه كه هيچ آرزويي نداشته باشم ... و كاش حتي اين ارزو رو هم نداشتم !!! اميدوارم كه هميشه در زندگي موفق و مويد باشي و منو از نظرات قشنگت محروم نكني ...

نيکتا

به نظرم اگه پاراگراف بندي مي كردي اين گمان كه نوشته ات سردرگم است پيش نميومد....محمد ! اسمت يكي از متين ترين اسمهاست....و آرزوهاي قشنگت دست يافتني و پر بهاست.

باربد

سلام وبلاگ زيبايی داريد. مايل به تبادل لينک هستيد؟ اسم وبلاگ من عکاسی با سرعت بالا است.

محمد

براي محسن: خدا هميشه چيزهاي خوب رو براي بنده هاي خوبش ميخواد. اما اينكه خدا چي رو ميخواد و ما تا چه حد ميتونيم تغييرش بديم به خود آدم بستگي داره. تلاش براي تغيير شرايط اگه باعث بشه به خواسته خودمون برسيم به معني اين نيست كه خواست خدا عوض شده! خدا هميشه خوب ميخواد. اينكه كجا و چطور و چه اندازه آمادگي رسيدن به خير رو داشته باشيم دست خودمونه.